Posts Tagged ‘Περιβάλλον’

Με το βλέμμα στο 2015

Η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί «μόνο» έναν μείζονα οικολογικό κίνδυνο. Αποτελεί ίσως μία απο τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους πολιτικούς θεσμούς, τις αξίες, την οικονομία και την εξέλιξη του πολιτισμού. Το παγκόσμιο κλίμα συνιστά έναν παγκόσμιο κοινό πόρο. Προκειμένου να υιοθετήσουμε ως παγκόσμια κοινωνία, κράτη και πολίτες αποτελεσματικές πολιτικές για το περιβάλλον, που να είναι δίκαιες, καινοτόμες και να προσφέρουν ένα νέο μοντέλο οργάνωσης της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη σύνθετη σχέση αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις κλιματικές, τις οικονομικές, τις κοινωνικές κρίσεις και «τύχες» όπως και τη σημασία της συνεργασίας σε παγκόσμιο επίπεδο ως στρατηγική επιβίωσης και ανάπτυξης.

2015Η κλιματική αλλαγή μεταμορφώνει το πολιτιστικό μας τοπίο, την καθημερινή εμπειρία ζωής αλλά και τη σχέση μας με το μέλλον μας. Μέσα σε αυτό το αναθεωρημένο σύνθετο και ολιστικό μοντέλο προσέγγισης, τον Σεπτέμβριο του 2000 στην Παγκόσμια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, υπογράφεται από τους πολιτικούς ηγέτες η Διακήρυξη για τους Στόχους της Χιλιετίας.

Μια παγκόσμια συμμαχία 192 κρατών-μελών του ΟΗΕ και 23 διεθνών οργανισμών (ανάμεσά τους, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Παγκόσμια Οργάνωση Εργασίας, η UΝΕSCΟ, το UΝΕΡ, η UΝΑΙDS κ.ά.) δεσμεύεται να υλοποιήσει οκτώ δύσκολους στόχους. Η παγκόσμια κοινότητα διαμορφώνει ένα ακόμη πλαίσιο συνεργασίας που στηρίζεται σε αμοιβαίες δεσμεύσεις και υποχρεώσεις για να αντιμετωπίσει από κοινού τις σημαντικότερες προκλήσεις και κρίσεις του πλανήτη με ορίζοντα το 2015.

Στις αρχές του νέου αιώνα υπάρχει κλίμα αισιοδοξίας ότι είναι εφικτό να υλοποιηθούν οκτώ αλληλένδετοι στόχοι με ορίζοντα το 2015:

      1. Εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και πείνας.
      2. Παροχή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά.
      3. Προώθηση της ισότητας των φύλων και ενδυνάμωση των γυναικών.
      4. Μείωση της παιδικής θνησιμότητας.
      5. Περιορισμός της μητρικής θνησιμότητας και βελτίωση της αναπαραγωγικής υγείας των γυναικών.
      6. Καταπολέμηση του ΗΙV/ΑΙDS, της χολέρας και άλλων επιδημιών.
      7. Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και διασφάλιση της περιβαλλοντικής αειφορίας.
      8. Ενδυνάμωση μιας παγκόσμιας συμμαχίας (ανάμεσα σε διεθνείς οργανισμούς, στον δημόσιο/κρατικό, τον κοινωνικό και τον ιδιωτικό τομέα) για την ανάπτυξη.

Οι οκτώ Στόχοι της Χιλιετίας, με υπέρτερο όλων την αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας, αναλύονται σε επί μέρους εξειδικευμένους άξονες δράσης. Διαμορφώνονται δείκτες, μετρήσεις και ετήσιες αναφορές αξιολόγησης του φιλόδοξου πλανητικού εγχειρήματος.

Η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί (μόνο) ένα από τα κρίσιμα παγκόσμια προβλήματα. Από την ορθή και έγκαιρη αντιμετώπισή της θα εξαρτηθεί και η επίτευξη των άλλων Στόχων της Χιλιετίας. Και οι οκτώ στόχοι συνιστούν αλληλένδετες παραμέτρους μιας συνολικότερης κρίσης. Το ανθρώπινο και οικονομικό οικοσύστημα, το περιβάλλον, έχει χάσει την ισορροπία του. Αναθεωρούμε αξίες, συμπεριφορές, οικονομικές πρακτικές, μοντέλο διακυβέρνησης. Ποτέ δεν μας είχε γίνει τόσο απτή και άμεσα αισθητή η έννοια της παγκόσμιας αλληλεξάρτησής μας.

Η αλληλεξάρτηση δεν χαρακτηρίζει μόνο την παγκόσμια οικονομία, που περνά μία από τις σημαντικότερες και απειλητικότερες υφέσεις για το μοντέλο των αξιών και του τρόπου ζωής μας. Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει και επηρεάζεται από την ακραία φτώχεια, την έλλειψη βασικής παιδείας, τις ανισότητες, την υγεία και την ικανότητά μας να συνεργαζόμαστε.

Το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UΝΕΡ) συσχέτισε και εξειδίκευσε τους κινδύνους που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή με κάθε επί μέρους Στόχο της Χιλιετίας:

      1. Εξάλειψη ακραίας φτώχειας: Οι αλλαγές στα φυσικά συστήματα θα περιορίσουν τα μέσα επιβίωσης των φτωχών λαών και ανθρώπων, θα περιορίσουν τον ρυθμό της οικονομικής ανάπτυξης αλλά και θα μειώσουν την ασφάλεια των τροφίμων.
      2. Καθολική πρωτοβάθμια εκπαίδευση: Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής μπορεί να θέσουν φραγμούς στις ευκαιρίες εκπαίδευσης των παιδιών. Ενδεικτικά ας σημειώσουμε την καταστροφή δημόσιων υποδομών όπως είναι τα σχολεία, την ώθηση των παιδιών στην εργασία ώστε να συμπληρώνουν το οικογενειακό εισόδημα αλλά και την οικομετανάστευση.
      3. Ισότητα των φύλων: Φυσικές καταστροφές που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή έχουν επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή επιβαρύνοντας περαιτέρω την υγεία των γυναικών, τη δυνατότητά τους να βρουν εργασία αλλά και να μετέχουν στη λήψη αποφάσεων.
      4, 5, 6. Μητρική, παιδική υγεία και ασθένειες: Αναμένονται αύξηση της παιδικής θνησιμότητας, λιγότερο καλή μητρική υγεία, προβλήματα διατροφικής υγείας αλλά και μεγαλύτερη δυσκολία στην αντιμετώπιση του ΗΙV/ΑΙDS καθώς η κλιματική αλλαγή μπορεί να συνδέεται με ακραία καιρικά φαινόμενα, μείωση της ασφάλειας των τροφίμων, μείωση των αποθεμάτων καθαρού νερού αλλά και αύξηση των θανάτων λόγω των αυξημένων θερμοκρασιών.
      7. Περιβαλλοντική αειφορία: Η κλιματική αλλαγή θα έχει άμεση επίδραση σε όλο το φυσικό περιβάλλον καθώς σημειώνονται μεταβολές στην ισορροπία του οικοσυστήματος και μειώνεται η παραγωγικότητά του και μεταβάλλεται η ποιότητα και η ποσότητα των φυσικών πόρων.

Αυτή η απαρίθμηση των πιθανών κινδύνων που συνδέουν την κλιματική αλλαγή με τα περιθώρια που έχουμε να αντιμετωπίσουμε παλιά και νέα τοπικά και παγκόσμια κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα και κρίσεις καθιστά τους Στόχους της Χιλιετίας έναν οδηγό δράσης για τη διεθνή κοινωνία, τα κράτη και τους πολίτες. Η παρούσα οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει σοβαρές ανησυχίες στις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται για την υλοποίηση των Στόχων, ότι μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι ώστε οι παγκόσμιοι ηγέτες να απομακρυνθούν από τις δεσμεύσεις τους. Πάνω από 100 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο συμμετείχαν σε εκδηλώσεις με κεντρικό σύνθημα «Stand Up- Τake Αction» για να απαιτήσουν από τις πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες να μείνουν πιστές στις δεσμεύσεις τους.

Η τελευταία αναφορά του 2008 για την πρόοδο που έχει σημειωθεί ως τώρα στην επίτευξη των Στόχων της Χιλιετίας μάς αφήνει με την αίσθηση ότι, παρά τα θετικά βήματα, ουσιαστικά έχουμε χάσει χρόνο και ευκαιρίες. Ο συνδυασμός της περιβαλλοντικής και της οικονομικής κρίσης μάς θέτει και πάλι μπροστά στις ευθύνες αλλά και στην αναμέτρηση με τις αξίες μας. Το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας για την επίτευξη των Στόχων της Χιλιετίας είναι «Μake it Ηappen». Θεωρώ ότι είναι ακόμη στο χέρι μας.


Το παραπάνω είναι άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στο ένθετο “Βήμα Ιδεών” της εφημερίδας “ΤΟ ΒΗΜΑ”

Tags: , ,

No Comments


Επιχειρήσεις και κορυφαίες μάρκες ασπάζονται το motto: “Συμφέρει να είσαι καλός!” Ναί! Αλλά ποιός θα πληρώσει το λογαριασμό;

«Θα είσασταν διατεθειμένοι να πληρώσετε 10% επιπλέον για ένα προϊόν που θα ήταν φιλικό στο περιβάλλον ή που θα υποστηρίζε έναν κοινωνικό σκοπό;»

Αυτή η ερώτηση, με εναλλακτικές διατυπώσεις, επανέρχεται σε διεθνείς και ελληνικές έρευνες. Οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και οργανισμοί θέλουν να διαπιστώσουν αν οι καταναλωτές είναι έτοιμοι να αναλάβουν και εκείνοι ένα επιπλέον κόστος ώστε να καταστεί συμφέρουσα η παραγωγή και η διάθεση στην αγορά  προϊόντων που έχουν παραχθεί με σωστές περιβαλλοντικές και κοινωνικές προδιαγραφές. Αναρωτιούνται αν υπάρχουν αρκετοί καταναλωτές που θα επιβραβεύσουν με τις αγορές τους ή με την καλή τους γνώμη, τα προϊόντα και τις επιχειρήσεις που θα προσπαθήσουν να ανέβουν στο άρμα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης. Θα αγοράζαμε , λοιπόν, προϊόντα που είναι πιο ακριβά από άλλα, αντίστοιχης ποιότητας και λειτουργικότητας, επειδή θα γνωρίζαμε ότι δεν έχουν χρησιμοποιήσει παιδική, φθηνή ή ανασφάλιστη εργασία; Θα προτιμούσαμε προϊόντα, τα οποία είναι συγκριτικά ακριβότερα απο άλλα γιατί χρησιμοποιούν οικολογικά υλικά και δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον;

Μια από τις βασικές ερμηνείες που έχουν διατυπωθεί για την επιτυχία του ρεύματος της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων, είναι η δύναμη της πίεσης των πολιτών και καταναλωτών.

Οι επιχειρήσεις λένε: αν οι καταναλωτές θέλουν προϊόντα που παράγονται με πιο υπεύθυνο τρόπο, τότε ας είναι έτοιμοι να πληρώσουν και το ακριβότερο τίμημα που συνεπάγεται αυτή η αλλαγή στην παραγωγή και τη διάθεση των προϊόντων. Αυτή η παραδοχή θεωρείται ως αυταπόδεικτη αλήθεια. Σπάνια ελέγχεται η ορθότητά της. Την ασπάζονται επιχειρήσεις, πολλοί εκπρόσωποι ΜΚΟ, κυβερνήσεις και την επαναλαμβάνουν δημόσια σε κάθε ευκαιρία.

Οι καταναλωτές λένε: Οι επιχειρήσεις οφείλουν να μας παρέχουν προϊόντα υψηλής ποιότητας (δηλαδή, προϊόντα υγιεινά, ασφαλή, που δεν θα βλάπτουν το περιβάλλον, που θα σέβονται τους ανθρώπους και τις κοινωνίες), σε χαμηλές τιμές! Δεν θέλουμε να μετακυλίουν το κόστος της περιβαλλοντικής και κοινωνικής τους συμμόρφωσης σε μας τους καταναλωτές. Είναι καθήκον τους.

Την προσωπική μου θέση και τον προβληματισμό, με τους οποίους έκλεισα και το εισαγωγικό σημείωμα του αφιέρωματος για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, την φέρνω προς συζήτηση σε αυτο το blog:

Σήμερα, οι ίδιοι οι καταναλωτές είναι περισσότερο πρόθυμοι να αλλάξουν την ατομική συμπεριφορά στην καθημερινή τους ζωή, να επιλέξουν τα νέα τεχνολογικά εξελιγμένα προϊόντα «με κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση». Αρκεί βέβαια, να έχουν πραγματικές και προσιτές επιλογές: προϊόντα και προτάσεις αστικής ζωής που θα είναι ελκυστικές, ποικίλες και ορατές όπου και αν στρέψουν το βλέμμα τους. Καθιστώντας την οικολογική επιλογή οικονομικά «ασύμφορη», συγκρινόμενη με πληθώρα καταναλωτικών προτάσεων της αγοράς, που δεν έχουν αυτές τις προδιαγραφές, δεν διατρέχουμε άραγε τον κίνδυνο, να σηματοδοτήσουμε το «πράσινο» ή κοινωνικά υπεύθυνο lifestyle ως το νέo, πολυτελές, σύμβολο κοινωνικής και ατομικής διάκρισης; Μια επιλογή για λίγους και όχι μια προσιτή επιλογή για τους πολλούς;

Ο ρυπαίνων, ναί, να πληρώνει ακριβά, όχι αυτός που επιλέγει να ζεί, να παράγει και να καταλώνει υπεύθυνα.

Το παραπάνω είναι άρθρο μου από το blog του περιοδικού Βήμα Ιδεών.

Tags: , , ,

No Comments



SetPageWidth